برای کار نزد یک شرکت یا کارفرما
معمولاً باید کارفرمای ایرانی یا واحد فعال در ایران، پرونده اشتغال تبعه خارجی را تشکیل دهد؛ سپس روادید ورود با حق کار و پروانه کار برای شغل، کارفرما و محل مشخص بررسی میشود.
راهنمای تخصصی ۱۴۰۵ برای اتباع، مدیران و سرمایه گذاران خارجی
اتباع خارجی برای کار یا سرمایهگذاری در ایران یک مسیر واحد ندارند. «روادید ورود با حق کار و پروانه کار» برای اشتغال نزد کارفرمای مشخص است؛ در مقابل، «اقامت پنجساله سرمایهگذاری» بر پایه سرمایهگذاری یا سپردهگذاری واجد شرایط و تأیید مراجع مربوط بررسی میشود. ثبت شرکت، شعبه یا جوینتونچر نیز یک تصمیم ثبتی جداگانه است و بهتنهایی جای مجوز کار یا اقامت را نمیگیرد.
معمولاً باید کارفرمای ایرانی یا واحد فعال در ایران، پرونده اشتغال تبعه خارجی را تشکیل دهد؛ سپس روادید ورود با حق کار و پروانه کار برای شغل، کارفرما و محل مشخص بررسی میشود.
طبق تصویبنامه هیئت وزیران، سرمایهگذاری یا سپردهگذاری بلندمدت حداقل معادل ۱۰۰ هزار دلار میتواند پس از تأیید وزارت امور اقتصادی و دارایی، مبنای بررسی مجوز اقامت پنجساله باشد.
بسته به هدف تجاری، ثبت شرکت ایرانی با سهامدار خارجی، ثبت شعبه یا نمایندگی، جوینتونچر یا قرارداد پروژهای مقایسه میشود. مجوز فعالیت بخشی، مالیات و وضعیت مدیران خارجی نیز باید جداگانه کنترل شود.
نکته حقوقی: اصطلاح «ویزای ششماهه کار» یک قاعده عمومی و دقیق برای همه پروندهها نیست. روادید ورود، پروانه اقامت و پروانه کار اسناد جداگانهاند. پروانه کار عادی طبق قانون میتواند حداکثر برای یک سال صادر، تمدید یا تجدید شود و پروانه کار موقتِ استثنایی حداکثر سه ماه است. مدت نهایی هر سند باید از روی مجوز همان پرونده کنترل شود.
مطابق ماده ۱۲۰ قانون کار، اشتغال تبعه خارجی اصولاً نیازمند دو پایه است: نخست روادید ورود با حق کار مشخص و دوم پروانه کار معتبر. داشتن ویزای تجاری، گردشگری، تحصیلی یا صرفاً ثبت شرکت، بهخودیخود مجوز اشتغال ایجاد نمیکند.
فهرست نهایی مدارک به تابعیت، نوع مدرک اقامتی، شغل، استان، کارفرما و بخش فعالیت بستگی دارد. برای اتباع افغانستان، پاکستان و سایر کشورها نباید یک نسخه ثابت در نظر گرفت؛ وضعیت اقامت قانونی و گروه مدرکی متقاضی باید پیش از اقدام کنترل شود.
بر اساس تصویبنامه شماره ۱۰۷۴۵۰/ت۵۹۲۶۷هـ و اصلاحات آن، اتباع خارجی که حداقل معادل ۱۰۰ هزار دلار به ارزهای دیگر سپردهگذاری بلندمدت یا به همان میزان در ایران سرمایهگذاری کنند، پس از تأیید و اعلام وزارت امور اقتصادی و دارایی میتوانند برای مجوز اقامت پنجساله بررسی شوند.
این مبلغ بهتنهایی تضمین صدور اقامت نیست. منشأ و نحوه ورود سرمایه، ساختار سرمایهگذاری، اسناد بانکی و ثبتی، تأیید سازمان سرمایهگذاری و نبود مانع قانونی یا امنیتی در نتیجه پرونده اثر دارد. رقم معادل نیز باید در زمان تشکیل پرونده با روش مورد قبول مرجع رسمی محاسبه شود.
| ساختار | مناسب برای | نکته حساس |
|---|---|---|
| شرکت ایرانی با سهامدار خارجی | قرارداد داخلی، استخدام، تجارت، تولید یا خدمات بلندمدت | درصد سهام، حق امضا، موضوع فعالیت، کد فراگیر، مجوز و مالیات |
| شعبه شرکت خارجی | حضور مستقیم شرکت مادر در ایران | مدارک و تصمیم شرکت مادر، حدود فعالیت و الزامات ثبت شعبه |
| نمایندگی شرکت خارجی | بازارسنجی، خدمات پس از فروش یا همکاری محدود | قرارداد نمایندگی، حدود اختیار و مسئولیت طرفین |
| جوینتونچر | پروژههای تجاری، عمرانی، صنعتی، انرژی یا فناوری | قرارداد سهامداران، مدیریت، تأمین مالی، خروج و حل اختلاف |
شرکتهای روسی، اروپایی، آسیای شرقی و سایر شرکتهای بینالمللی ممکن است همزمان به ساختار شرکتی و مجوز کار برای مدیران یا متخصصان خود نیاز داشته باشند. این دو مسیر باید هماهنگ طراحی شوند، اما از نظر حقوقی یکی نیستند.
ثبت آرمانی نتیجه هیچ مرجع دولتی را تضمین نمیکند؛ هدف ما انتخاب مسیر درست، کنترل مدارک، کاهش خطا و پیگیری مستند پرونده در چارچوب مقررات روز است.
خیر. ثبت شرکت یک اقدام ثبتی است. اقامت سرمایهگذاری، روادید و پروانه کار هرکدام شرایط و مرجع بررسی جداگانه دارند.
نمیتوان شش ماه را قاعده عمومی دانست. نوع روادید، اقامت و پروانه کار باید جداگانه کنترل شود. پروانه کار عادی طبق قانون حداکثر یکساله و پروانه موقت استثنایی حداکثر سهماهه است.
در مصوبه جاری مبنا حداقل معادل ۱۰۰ هزار دلار برای سرمایهگذاری یا سپردهگذاری بلندمدت است؛ پذیرش پرونده به تأیید مراجع رسمی و کنترل نحوه ورود سرمایه وابسته است.
در چارچوب مقررات سرمایهگذاری خارجی، همسر و برخی افراد تحت تکفل میتوانند حسب شرایط پرونده در درخواست مرتبط بررسی شوند.
اگر در ایران اشتغال یا فعالیت اجرایی دارد، وضعیت روادید و پروانه کار او باید جداگانه بررسی شود؛ سمت شرکتی بهتنهایی جای مجوز اشتغال را نمیگیرد.
خیر. نوع گذرنامه یا مدرک اقامت، وضعیت قانونی حضور، شغل، کارفرما و بخش فعالیت میتواند مسیر و مدارک را تغییر دهد.
کشور تابعیت، نوع فعالیت، وضعیت اقامت، کارفرما یا شرکت میزبان، مبلغ و روش ورود سرمایه و هدف حضور در ایران را برای بررسی اولیه آماده کنید.